ล่ามกับนักแสดง

การส่งอารมณ์ถือว่าเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับนักแสดงในการตีบทให้แตก เพราะถ้ารับอารมณ์เข้ามาแล้วไม่สามารถส่งกลับไปได้อย่างเหมาะสม เช่น การผ่อนอารมณ์สำหรับคนที่เป็นนางเอก หรือการส่งอารมณ์ที่รุนแรงขึ้นของนางร้าย เป็นต้นแล้ว จะทำให้การแสดงนั้นดูแล้วไม่สมบทบาท นักแสดงจึงต้องมีการฝึกฝนการรับและส่งอารมณ์กันจนคล่องและชำนาญ

ล่ามเองก็เป็นอาชีพหนึ่งที่ต้องมีการรับและส่งอารมณ์ผ่านคำพูดที่รับฟังเข้ามาและพูดออกไป แต่กรณีของล่ามนั้นไม่ได้มีหน้าที่เป็นนักแสดงจึงไม่มีความจำเป็นที่จะไปเพ่ิมเติมหรือเสริมอารมณ์ให้รุนแรงมากขึ้น ในทางกลับกันเพื่อไม่ให้การสนทนาเกิดความขัดแย้งมากจนเกินไปก็อาจจะต้องมีการผ่อนอารมณ์ที่รับเข้ามา มิฉะนั้นอาจจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี่้ได้

กล่าวคือถ้าผู้พูดส่งอารมณ์มา 100% แต่ผู้ฟังมีศักยภาพในการรับอารมณ์ได้เพียง 60% หากล่ามส่งอารมณ์ต่อไปโดยไม่มีการผ่อนอารมณ์แล้วจะทำให้อารมณ์ส่วนที่เหลือ 40% ซึ่งผู้ฟังรับไม่ได้นั้นถูก Top spin กลับมายังตัวล่ามเอง ซึ่งถ้าล่ามผู้นั้นสามารถวางอุเบกขาในจังหวะที่รับลูก Top spin ได้ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าวางอุเบกขาไม่ได้ก็อาจจะโมโหโกรธาแล้วพาล Top spin ต่อไปยังผู้พูดก็อาจจะเป็นได้

ดังนั้นการผ่อนอารมณ์จึงเป็นการตัดไฟแต่ต้นลมเพื่อลดความขัดแย้ง แต่การผ่อนอารมณ์นั้นจะต้องพอดีพอเหมาะไม่ผ่อนมากหรือน้อยเกินไป เพราะถ้าผ่อนมากจนเกินไปจะทำให้สาระที่แฝงมากับอารมณ์นั้นขาดหายไป เช่น การต่อว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เป็นต้น ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการผ่อนอารมณ์อีกปัจจัยหนึ่งคือ ศักยภาพในการรับอารมณ์ของผู้ฟัง ซึ่งล่ามเองก็คงต้องฝึกฝนและเรียนรู้ที่จะเข้าใจได้ถึงศักยภาพดังกล่าวของผู้ร่วมงานแต่ละคนต่อไป

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s